Hamile olduğumuzu ilk öğrendiğimiz andan itibaren fiziksel olarak değişmeyi bekleriz. İsteriz ki karnımız hemen şişsinde dışarıda gördüğümüz o sempatik karnı burnunda kadınlara benzeyelim. İlk zamanlar sürekli kendimize aynada bakarız. 3 aydan daha fazla hamile olanlar veya anneler bilirler ki ilk aylarda karında bir şişlik olur ama bu genelde gazdır ve geçici bir şişliktir. Fakat o şişliği o kadar isteriz ki onu okşar bol bol severiz. Sevdiklerimize, kocamıza gösterir bak karnım büyüdü bile deriz. Henüz 6 cm olan bir ceninin sizin karnınızda bu kadar büyük bir değişilik yaratması tabiki mümkün değildir. Ama hevesleniriz işte. Hemen;
-“ay inanmazsın artık pantolonlarım bile olmuyor” deriz. Aslında o kadar keyiflidir ki onu söylemek. Hayatınızın bambaşka bir dönemine adım attığınız bugünlerde içki içemediğimiz, her an sağlıklı beslendiğimiz, en halsiz hissettiğimiz anlarda bile spor yapmaya çalıştığımız bu dönemde motive olmak için, konsatrasyonu korumak için bu fiziksel değişimlere ihtiyaç duyarız.

Hamileliğimin ilk aylarında sürekli profilden fotoğraflarımı çektiriyordum eşime, hala daha çektiriyorum (doğumdan sonra hepsini sizlerle paylaşacağım). Bu fotoğraflarıda hemen arkadaşlarımla paylaşıyordum. O kadar hevesliydim ki karnımın büyümesine. Ve artık büyüdü. Yani avm lerin girişindeki x-ray ler geçmeyip yanından dolandığımda güvenlik görevlisinin yüzüme bakıp
-“hamilemisiniz?” sorularını geride bıraktığım, görünen köy kılavuz istemez dönemime geçiş yaptığım aylara girmiş bulunuyorum.
Peki şimdi ne mi düşünüyorum. Evet göbeğimin büyümesini seviyorum, sevmemin en büyük sebebi öncelikle oğlumunda büyüyor olduğunun en büyük göstergesi olduğu için. Bir diğeride sevdiklerimin sürekli karnımı elleyip
-“tanrımmm çok şeker!!!!” diye mutluluk çığlıkları atmaları. Fakat genede çok fazla büyümesinden endişelenmiyor değilim. Malum, korkulu rüyamız çatlaklar. O kadar çatlamaya müsait bir vücudum var ki sabahtan akşama kadar yağ dolu küvette yatsam, biliyorum genede olacağı varsa olacak. Ve evet bu belki bu şekilde megolomanca söylenmez ama vücudumda en beğendiğim yer belim ve karnımdır. Onuda kaybetmek istemiyorum. Şimdi doktorum olsa;
-“Beril Hanım, lütfen bu dönemde estetik kaygılardan uzak duralım” derdi.
Keşke bir düğmem olsada onu ‘off’ a getirsem. Ama olmuyor yapamıyorum işte 🙂

Ps1: 18+2 olduğum şu günlerde almış olduğum kilo toplamda 4, hamurişi ve tatlıyı kesmem gerekiyor galiba?!!
Ps2: Hayatımda ilk defa tartıda 53 ü gördüm, enteresan bir tecrübeydi 🙂

10 Yorum Var

  1. Uzulme Berilcim ben hayatimda 70 leri bile gormemisken doguma girerken 93 tum ve su an dogumdan onceki halimden 7 kilo daha azim 😉 ve sifir catlak 😉 sen cok cok iyi almissim 4 kg ne ki 😉

    • ay cnmbenim sen çok fıstıksın eminim o zamanda hamileliğin verdiği o muhteşem duruluk vardır yüzünde 🙂 şu an 5.5 oldum bile büyük bir hızla devam ediyorum :)!!!

    • Hoşgeldin 🙂
      Aminnn inşallah..
      Takipçin oldum bile blog una bayıldım ellerine sağlık herşey harika gözüküyor 🙂
      Sevgiler,

  2. Selamlar kilo almanızı takmayın kafaya yiyebildiğiniz kadar yiyin…Hamileliğimin ilk gününden itibaren sürekli bulantı ve yeme problemi çeken,damak tadının ne olduğunu unutmuş biri olarak tavsiyem daha da çok yiyin benim yerime de yiyin 😛
    30. haftada hala bugün yumurta yiyebildim, süt içebildim diye sevindiğim günler oluyor…20 kilo kaybettim toplamda …yiyinnnnn daha çok yiyin 😀

  3. 13. Haftada bir gebe olarak biraz önce kurcalamaya başladım bloğunuzu 🙂 özellikle bu notta kahkahalarla güldüm ve kendimi iyi hissettim :)) okumaya devam sevgiler

Cevapla BERIL Cevabı İptal Et

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.