Ankara eskiden senede bir defa babanemi görmek için gittiğim bir şehirdi benim için. Her gittiğimizde hayvanat bahçesine, mutlaka anıtkabire, kuğulu parka ve buz pateni yapmaya giderdik. Tabi o zamanlar küçüktük, şimdi 30 yaşımda kucağımda 10 aylık bebeğimle gittiğim Ankara sayehati diğerlerine göre çok farklıydı. Kuzenlerimizle, dünya tatlısı oğullarıyla vakit geçirmek ve dedemle görüşmek için yola koyulduk. 4 buçuk saat süren yolculuğumuz hiç kolay olmadı ama biz olabildiğince gittiğimiz yerlere Kuzey’i de götürmekten yanayız. Oda bu tarz yolculuklara bu şekilde alışır diye düşünüyoruz.
Dedem kısa bir süre önce rahatsızlandı 3 hafta hastanede kaldıktan sonra taburcu oldu. Kuzey’i çok görmek istediğini biliyordum bu yüzden bizim gezenti oğlumuzuda yanımıza alarak 10.5 aylık yaşamında 3.defa onunla Ankara’ya gittik. İlkinde uçakla gitmiştik o zaman 5 aylıktı, sonra 5.5 aylıkken arabayla gitmiştik fakat o zaman da çok küçüktü ve yolun çoğunda uyumuştu. Bu sefer de arabayla gittik, kayınvalideminde bizimle gelmesi yükümüzü çok hafifletti.

Peki arabayla çocukla çıkılan yolculuk öncesi Kuzey’in sıkılmaması için ne gibi önlemler aldım? 3 tane yeni oyuncak aldım ve hepsini ayrı ayrı hediye paketi yaptırdım. Kitapların yüzüne bile bakmayan Kuzey şu son 3-4 günde kitap delisi oldu, bunda arkadaşımın bize önerdiği kitabın etkisi çok büyük. Sizlere de tavsiye ederim. İş Bankası Kültür Yayınlarına ait bu ‘hareketli kitaplar’ serisinin tüm kitaplarını yavaş yavaş almak istiyorum. Yolculuk için, bu seriye ait ‘hareketli gün’ kitabıyla birlikte 1 tane de yanında düğmeleri olan ses çıkaran kitaplardan aldım. Diş kaşıma kurabiyesi ve grisiniyi de zor zamanlarımda imdadıma yetişir umuduyla çantama attım. Son olarak da malesef çok onaylamasam da ipad imi aldım. Peki nasıl geçti? Öncelikle hediyelerini açtı, paketler yırtıldı bazı oyuncakla ilgilendi bazılarının yüzüne bile bakmadı. Fakat en çok yanında düğmeleri olan ses çıkaran kitabını sevdi. 4 saat boyunca aslan kükremesini 34859 defa dinlemiş olabiliriz. Özellikle bu aylarda kitaplara aşırı bir ilgi başlıyor sizlere tavsiyem yolculuk öncesi mutlaka yanınızda bulundurmanız. Oyuncak ve kitaba olan ilgisi bittiğinde eline grisini ve diş kaşıma kurabiyesini verdik. Birazda onlarla oyalandı, bu arada sabah erken saatte çıktığımızdan evde kahvaltısını yedirmiştik. Fakat bu sırada hala varamadığımız için öğle yemeği saati geldi, arabada sabahtan sıcak suda beklettiğim jeliyle termal çantaya koyduğum yemeğini yedirdik. Tabi hala varamamıştık ve Kuzey’de aynı yerde oturmaktan sıkılmaya, ağlamaya başladı. İstemeye istemeye ipad den çizgi film açtık, zaten kendi de çok izlemeye gönüllü değil fakat bir süre onu oyaladı. Yolun son 45 dakikası kayınvalidemin kucağındaydı, bu şekilde yolu tamamlamış olduk. Arabadan indiğimizde arabanın halini fotoğraflamak isterdim fakat kendimizi nasıl arabadan attık, eve çıktık bilmiyorum 🙂

İyiki Ankara’ya gitmişiz. Dedemin evine girdiğimiz an 29 sene öncesine gittim. Aklıma 1 yaşındayken o evde dedemin kucağında çekilmiş fotoğrafım geldi. Gözlerim doldu. Onun yattığı yerden kalkamaz hali içime işledi. Hemen annemden o fotoğrafı bulmasını rica ettim. Annem fotoğrafı gönderdiğinde inanamadım, altına ‘Kasım-1984’ diye not düşmüştü. Bizde tam 29 sene sonra gene bir Kasım ayında bu evdeydik. Kendi fotoğrafımla dedemin Kuzey’i kucağına aldığı zaman çektiğim fotoğrafı yanyana koydum. Dünyadaki en büyük mutluluğum bu olduğuna karar verdim o an. Allah hepimize torununun çocuğunu sevme keyfini nasip etsin..

6 Yorum Var

  1. çok hoş bir tablo olmuş çok duygulandım zaman nasıl akıp gidiyor ellerimizden böyle fotoğraflar görünce insan çok daha iyi anlıyor

  2. Kucukken benim de is bankasi kultur yayinlarindan alinma kitaplarim vardi. Siz de paylasinca animsadim. Gule gule okusun Kuzey bebek

  3. Berilcigim tatlim! Gec okudugum icin bu yazini gec yaziyorum:( iyi ki geldiniiiizzzz!!! RaRa esliginde yaptigimiz fotograf cekimi sahaneydi! Sinan’in kuzey’e olan ilgi ve sevgisi umarim omur boyu hic bitmeyecek:) yine de kuzey’in sacini cektigi icin sinancigimin adina ben ozur dilerim:)))) yine geliiiinnnn!!! Opuyoruz hepiniziiii!!!!

  4. Berilcigim tatlim! Gec okudugum icin bu yazini gec yaziyorum:( iyi ki geldiniiiizzzz!!! RaRa esliginde yaptigimiz fotograf cekimi sahaneydi! Sinan’in kuzey’e olan ilgi ve sevgisi umarim omur boyu hic bitmeyecek:) yine de kuzey’in sacini cektigi icin sinancigimin adina ben ozur dilerim:)))) yine geliiiinnnn!!! Opuyoruz hepiniziiii!!!!

Yorum Yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.